Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

8 μέρες χωρίς τσιγάρο! / 8 days without smoking!

Γεια σας παιδιά! Τέλειωσε και αυτή η εφιαλτική βδομάδα. Αποφάσισα κάτι λοιπόν 1 βδομάδα πριν. Να κόψω το τσιγάρο. Να ξεκαθαρίσω κάτι. Λατρεύω το τσιγάρο. Δεν θα κάτσω να σας πως πως είναι αηδιαστικό, βρωμερό, σιχαμερό και άλλες τέτοιες μακακίες. Όταν καπνίζεις συνειδητά το τσιγάρο απλά τα σπάει. Το πρωί με τον πρώτο ζεστό καφέ. Να ρουφάς την πρώτη γουλιά και στο καπάκι την πρώτη ρουφηξιά και να νιώθεις νικοτίνη και καφεΐνη να κυλάνε ταυτόχρονα στις αγουροξυπνημένες φλέβες του εγκεφάλου..... Pffffff  τι θυμήθηκα τώρα... Ή το άλλο να πίνεις ποτάκι, κρασάκι (it doesn't matter) και να έχεις συντροφιά και το τσιγαράκι από δίπλα.... Ή (το χειρότερο για μένα) να έχει φάει φόλα από κάποιον που σε πρόδωσε, να στεναχωριέσαι απίστευτα για κάτι, να αγχώνεσαι και να ανάβεις τσιγάρο. Απίστευτη παρηγοριά. Εν πάσει περιπτώση θα μπορούσα να αναφέρω 1000000 σκηνές όπου οι λάτρεις του τσιγάρου δεν μπορούν να τις φανταστούν χωρίς τσιγάρο.
 Πριν το σεξ.
 Μετά το σεξ.
Ηλιοβασιλέματα σε παγκάκια.
 Μετά από ένα θεσπέσιο γεύμα.
Μια βραδιά αϋπνίας με παρέα έναν μελαγχολικό ραδιοφωνικό σταθμό.
Φοιτητές, μαθητές την ώρα που έχετε σπαταλήσει 8 ώρες γράφοντας εργασίες και διαβάζοντας και έχοντας μπαϊλντήσει!
Ερωτευμένοι μετά από ένα τσακωμό.
Φρεσκομπανισμένοι την ώρα που έχετε αράξει καναπέ μετά από μια δύσκολη μέρα στο γραφείο.
Μετά το φινάλε μιας breathtaking ταινίας.

Η λίστα είναι Α-Τ-Ε-Λ-Ε-Ι-Ω-Τ-Η.

Θα μου πείτε ok ρε Μαρία αφού βρίσκεις τόσους πολλούς λόγους για να καπνίσεις γιατί το κόβεις; Η απάντηση είναι ότι κουράστηκα. Είχα γράψει και σε παλιότερο ποστ ότι το τελευταίο διάστημα είχα αρχίσει να έχω κάποια σημάδια κόπωσης κυρίως συναισθηματικά και κατ επέκταση σωματικά. Συνέβησαν διάφορα τα οποία με βρήκαν απροετοίμαστη. Κουράστηκα με άτομα, με καταστάσεις, με,με... Χρειαζόμουν επειγόντως ένα ξεκαθάρισμα. Λογαριασμών, ατόμων, "φίλων", καταστάσεων. Και εκεί ήταν που συνειδητοποίησα ότι ένα από τα πράγματα που με κρατούσαν πίσω σαν βαρίδι στο πόδι ήταν κάπνισμα και η απεριόριστη κατάποση νες καφέ.

Μπορεί να ξυπνούσα ευδιάθετη, ο ήλιος να έλαμπε, τα πουλάκια έξω να τιτίβιζαν μπλα, μπλα, μπλα, εγώ να σηκωνόμουν, να έπινα τον πολυπόθητο καφέ και να άναβα το ιερό πρώτο τσιγάρο, ευφορία για περίπου μισή ώρα και μετά κατατονία και σημάδια κόπωσης λες και ξύπνησα 5 η ώρα το χάραμα.

Ο δεύτερος λόγος ήταν το τεραααάστιο άγχος που είχα λόγω κάποιων καταστάσεων το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα να καπνίζω πάνω από 20 τσιγάρα την ημέρα. Οι πρώτες ενδείξεις ότι το παραέκανα ήταν οι πρώτοι μου στηθόπονοι και τα διάσημα "χουρχουρίσματα" στο στήθος. Το γνωστό "χουρχούρισμα" είναι το φαινόμενο κατά το οποίο ο καπνιστής πάει να πάρει βαθιά ανάσα και ακούει έναν ήχο σαν "χουρ......χουρ" και γενικά αντιμετωπίζει μια δυσκολία.

Ο τρίτος λόγος είναι ότι δεν θέλω με τίποτα το κάπνισμα να έχει επιπτώσεις στην επιδερμίδα μου. End of story δεν χρειάζεται επεξήγηση τα κορίτσια αναγνώστριες με καταλαβαίνουν.

Ο τέταρτος προς το παρόν λόγος ήταν πως ζήλευα τα άτομα κυρίως κορίτσια που ζούσαν χωρίς καμία εξάρτηση. Τις έβλεπα όλες στο δρόμο καθαρές μυρωδάτες, με κραγιόν στα χείλη που επισφραγίζει μια ανάσα δροσερή. Μαλλιά καθαρά που δεν μυρίζουν καπνίλα, δάχτυλα χωρίς κίτρινη απόχρωση από τα στριφτά. Να μπορούν να παίζουν με τα μωρά και τα παιδιά χωρίς να φοβούνται πως  μυρίζει η ανάσα τους.

Ξεκίνησα λοιπόν. Ο δρόμος δύσκολος. Μετά την τρίτη μέρα στηθόπονοι και χουρχούρισμα γιοκ. Επίσης έφυγε η πέτρα από τα δόντια (απίστευτο αυτό δεν το περίμενα). Η όρεξη κατά περίεργο λόγο δεν αυξήθηκε πολύ και δεν έχω παρατηρήσει αλλαγή στα κιλά μου (αλλά είναι νωρίς ακόμα). Τσίχλες και καραμέλες είναι η σωτηρία μου.

Αυτά τα ολίγα τα έγραψα γιατί ξέρω πως πολλοί εκεί έξω θέλετε να το κόψετε αλλά δεν βρίσκετε την δύναμη ή πολύ απλά το γουστάρετε και δεν ξέρετε τι να κάνετε! Θα επανέρχομαι συχνά πυκνά για ποστ ενδυνάμωσης και καταγραφής της προσπάθειάς μου.

Και για να μην ξεχνιόμαστε "ΚΑΤΩ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΤΕΣ!"

    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου