Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

Σ'αγαπώ γιατί μισούμε τα ίδια πράγματα



Σ΄αγαπώ γιατί μισούμε τα ίδια πράγματα...

Το ίδιο μουντό τοπίο, την πόλη αυτή που μας πνίγει και περιορίζει τα όνειρα μας.

Σ'αγαπώ γιατί μισούμε τα ίδια πράγματα...

Τις επιλογές μας στο παρελθόν που λατρεύουμε να μισούμε αλλά κατά βάθος θα ήμασταν ένα τίποτα δίχως αυτές.

Την αδικία, την αγραμματοσύνη, την αμορφωσιά, την αναξιοκρατία. Ότι έχτισαν οι "δικοί" μας δήθεν με κόπο και θυσίες αλλά θρυμμάτισαν τα όνειρά μας με μια περασιά.

Τις ανούσιες λέξεις, τις δήθεν υποσχέσεις, τα ψέμματα φίλων και γνωστών που πασχίζουν να μας εντυπωσιάσουν.

Τους δήθεν, τους γραφικούς, τις βόλτες στα τετριμμένα πλακόστρωτα της πόλης, τα "γεια σου! τι κάνεις; καλά;" που δεν έχουν νόημα και ουσία.

Τους πολιτικούς και όλους εμάς τους διεφθαρμένους που κατάντησαν τα πάντα ένα ερείπιο, μια χώρα φάντασμα που ζει στην ψευδαίσθηση του φαγοποτιού και της διασκέδασης.

Σ'αγαπώ γιατί μισούμε τα ίδια πράγματα...

Το βλέμμα που έχει αμφιβολία, που κουράζεται από την ατέρμονη υπομονή και ραγίζει περιμένοντας ένα καλύτερο αύριο.

Τη συγκαταβατικότητα, το "δε βαριέσαι", την έλλειψη ευθυνών, την τύχη που δεν πάει στους τολμηρούς αλλά πολύ απλά στους .... τυχερούς της ζωής.

Μα πάνω από όλα, σ'αγαπώ γιατί πολύ απλά, όλα αυτά που μισώ και αγαπώ δεν θα είχαν νόημα αν δεν τα μισούσαμε και αγαπούσαμε ΜΑΖΙ.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου